noscript image for google
<h2>Μαιευτήρας - Χειρουργός Γυναικολόγος - Εύα A. Μαραγκουδάκη</h2><p>Τοκετός, Μαιευτικό, Υπερηχογράφημα, Καρδιοτοκογράφημα Εγκύου, Μαθήματα ανώδυνου Τοκετού, Έλεγχος ψηλάφηση μαστού, Ιατρείου Τεστ Παπανικολάου, Γυναικολογικό Υπερηχογράφημα, ThinPrep, HPV, DNA test Κολποσκόπηση-Βιοψία Τραχήλου, Εμμηνόπαυση</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.maragoudaki.4ty.gr/more.php?l=el' >Περισσότερα...</a></div> <h2>Γυναικολογία</h2><p>Πάσης φύσεως γυναικολογικά θέματα...</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.maragoudaki.4ty.gr/more2.php?l=el' >Περισσότερα...</a></div> <h2>Εγκυμοσύνη</h2><p>Προγεννητικός Έλεγχος, Παρακουλούθηση Κύησης, Τοκετός Παθολογία, Κύησης, Η Διατροφή στην Εγκυμοσύνη....</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.maragoudaki.4ty.gr/more3.php?l=el' >Περισσότερα...</a></div> <h2>Femilift</h2><p>Νέα πρωτοποριακή θεραπεία. Μάθετε περισσότερα...</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.maragoudaki.4ty.gr/more2.php?l=el' >Περισσότερα...</a></div>
Previous Next
Εγκυμοσύνη

Εκγυμοσύνη
Dr. Έυα Α. Μαραγκουδάκη
Προγεννητικός Έλεγχος
O προγεννητικός έλεγχος, με μια σειρά εξετάσεων που αποτελεί πλέον σημείο αναφοράς στη σύγχρονη μαιευτική. Μπορούμε πια να μιλάμε για έναν τομέα που στόχος του είναι να διασφαλίσει όχι μόνο την καλή υγεία της μητέρας αλλά και τη γέννηση υγιών μωρών. Ανιχνεύοντας μια σειρά προβλημάτων, ο προγεννητικός έλεγχος αποσκοπεί στην ουσιαστική μείωση των παθολογικών καταστάσεων και των επιπλοκών που μπορούν να εμφανιστούν πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Οι έλεγχοι αυτοί προσφέρονται σε όλες τις γυναίκες ανεξαρτήτως ηλικίας, κληρονομικού ιστορικού ή άλλων παραγόντων και γίνονται προληπτικά από τη στιγμή που το ζευγάρι αποφασίζει ότι θέλει να τεκνοποιήσει ή εφόσον έχει γίνει η σύλληψη, αλλά και κατά τη διάρκεια της κύησης.
Οι εξετάσεις του προγεννητικού ελέγχου περιλαμβάνουν :
(Το πρώτο πακέτο εξετάσεων που γίνεται μόλις διαπιστωθεί η κύηση)
  • Γενική Αίματος
  • Γενική Ούρων
  • Ηλεκτροφόρηση Αιμοσφαιρίνης και Τεστ Δρεπανώσεως
  • Ομάδα Αίματος και Rhesus
  • Σάκχαρο
  • Σίδηρος Ορού και Φερριτίνη
  • Ουρία & ουρικό οξύ
  • Έλεγχος αντισωμάτων για λιστέρια, ανεμοβλογιά
  • Αντισώματα CMV (Κυτταρομεγαλοϊού) IgG & IgM
  • Αντισώματα Ερυθράς IgG & IgM
  • VDRL
  • Αντισώματα Τοξοπλάσματος IgG & IgM
  • HBsAg (Αυστραλιανό Αντιγόνο)
  • anti-HCV
  • HIV I & II
  • Μυκόπλασμα
  • G6PD
  • Ορμόνες θυρεοειδούς (TSH, T4)
  • Κυστική ίνωση
  • Πλήρης καλλιέργεια κολπικού
  • Τεστ Παπανικολάου εφόσον δεν έχει γίνει εξέταση το τελευταίο εξάμηνο
  • Επίσης γίνεται προληπτικά ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα για να ελεγχθεί η καρδιά της εγκύου που θα επιβαρυνθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
 
Υπερηχογραφήματα εγκυμοσύνης
Υπερηχογράφημα αρχόμενης κύησης (6-11εβδομάδες): είναι το πρώτο υπερηχογράφημα που γίνεται για να επιβεβαιωθεί η εγκυμοσύνη.
Υπερηχογράφημα αυχενικής διαφάνειας (11-14 εβδομάδες): πραγματοποιείται στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης Αποτελείται απο μετρηση της αυχενικης πτυχής υπερηχογραφικά, και μέτρηση ορμονων αιματολογικά.Το τελικό στατιστικά αποτέλεσμα μας δίνει τον κίνδυνο για σύνδρομο DOWN
Υπερηχογράφημα Β’ Επιπέδου ή αναλυτικό υπερηχογράφημα (20-24 εβδομάδες): πραγματοποιείται στο δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και μελετά λεπτομερώς την ανατομία του εμβρύου .Σ αυτή τη φάση της εγκυμοσύνης έχει ολοκληρωθεί η οργανογέννεση του εμβρύου και ελέγχουμε κατα σύστημα για τυχόν ανωμαλίες.(καρδιά,νεφρά,εγκέφαλο κ.λ.π.)
Υπερηχογράφημα ανάπτυξης-Doppler (24-40 εβδομάδες): πραγματοποιείται στο τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και μας δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα σχετικά με την ανάπτυξη και τη θρέψη του εμβρύου την πιθανότητα προωρου τοκετού ,την ανάπτυξη παθολογικων καταστάσεων τρίτου τριμήνου. Βιοφυσικό προφίλ που περιλαμβάνει υπερηχογράφημα & καρδιοτοκογράφημα (ΝST): ελέγχει την κατάσταση της μήτρας και τους καρδιακούς παλμούς του εμβρύου.
 
Επεμβατικοί διαγνωστικοί έλεγχοι
Αμνιοπαρακέντηση
Βιοψία τροφοβλάστης (CVS)
Λήψη εμβρυικού αίματος από τον ομφάλιο λώρο
Και στις τρείς περιπτώσεις γίνεται μελέτη των χρωμοσωμάτων, των γονιδίων και των ενζύμων στο έμβρυο, ανάλογα με το νόσημα που εξετάζεται. Αυτές οι εξετάσεις γίνονται πάντα με την προϋπόθεση ότι υπάρχουν σχετικές ενδείξεις, καθώς ενέχουν ένα μικρό αλλά υπολογίσιμο κίνδυνο αποβολής. Πρόσφατες μελέτες αναφέρουν πως στο άμεσο μέλλον θα υπάρχει η δυνατότητα μελέτης του εμβρυικού γεννητικού υλικού με μια απλή αιμοληψία από τη μητέρα και φυσικά με μηδενικό ρίσκο αποβολής.
Παρακουλούθηση Κύησης

Μαιευτική Υπερηχογραφία

Η καταπληκτική εξέλιξη της Υπερηχοτομογραφίας τα τελευταία χρόνια οδήγησε στη διάδοση της χρήσης της σε πολλούς τομείς της Ιατρικής, ένας από τους οποίους είναι και η Μαιευτική. Έτσι βλέπουμε την εμβρυομητρική Ιατρική να γίνεται υποειδικότητα της Μαιευτικής-Γυναικολογίας. Ο υπερηχοτομογράφος-ή υπέρηχος- είναι πλέον ένα διαγνωστικό εργαλείο απαραίτητο στο σύγχρονο μαιευτήρα για την παρακολούθηση της εγκυμοσύνης.

 
Το πρώτο Υπερηχογράφημα
Το πρώτο υπερηχοτομογράφημα γίνεται λίγες εβδομάδες μετά τη δίαγνωση της εγκυμοσύνης ( περίπου 5-8 εβδομμάδες μετά την τελευταία έμμηνο ρύση) προκειμένου να πιστοποιηθεί η βιωσιμότητα του εμβρύου, να ελεγχθεί η καρδιακή του λειτουργία, να διαγνωσθεί έγκαιρα πιθανή πολύδυμη ή έκτοπη κύηση. Γίνεται αντιληπτό πόσο σημαντική είναι η διάγνωση πολύδυμης κύησης, όσον αφορά την παρακολούθηση της εγκυμοσύνης. Είναι πολύ σημαντικό το πρώτο αυτό υπερηχογράφημα και για να οριστεί η πιθανή ημερομηνία τοκετού καθώς έχει αποδειχθεί πως όσο πιο νωρίς γίνεται η μέτρηση του μήκους του εμβρύου τόσο πιο ακριβής είναι ο προσδιορισμός της ηλικίας του.
 
Η Αυχενική Διαφάνεια
Ο πρώτος έλεγχος της ανατομίας του εμβρύου πρέπει να γίνεται στο διάστημα μεταξύ 11-14 εβδομάδων κύησης. Στο στάδιο αυτό ελέγχονται αρκετές παράμετροι ανάπτυξης και μορφολογίας, όπως το μήκος του εμβρύου, η αδρή φυσιολογική καρδιακή λειτουργία, η οστεοποίηση του κρανίου, η ύπαρξη σπονδυλικής στήλης, το στομάχι, η ουροδόχος κύστη και η σωστή διάπλαση των άκρων. Σε αυτή τη φάση γίνεται και η μέτρηση της αυχενικής διαφάνειας. Η μέτρηση αυτή είναι ο πλέον αξιόπιστος δείκτης χρωμοσωμικής ή συγγενούςς ανωμαλίας. Σε συνδυασμό με την ηλικία της μητέρας, τον ορμονικό έλεγχο και την ύπαρξη φυσιολογικού ρινικού οστού, η ακρίβεια της διάγνωσης φθάνει το 90-95%. Αν μια χρωμοσωμική ανωμαλία διαπιστωθεί σε αυτό το στάδιο της εγκυμοσύνης με τη λήψη δείγματος χοριακής λάχνης (δηλαδή πλακούντα) και οι γονείς αποφασίσουν να διακόψουν την κύηση για λόγους υγείας, αυτό γίνεται με πιο ανώδυνο τρόπο για την μητέρα απ’ ότι αν γινόταν σε μεταγενέστερο στάδιο.
 
Υπερηχογράφημα Β’ Επιπέδου
Το δεύτερο σημαντικό υπερηχογράφημα γίνεται μεταξύ 19-23 εβδομάδων. Εδώ ο έλεγχος της ανατομίας του εμβρύου καθώς και μερικών παραμέτρων της εγκυμοσύνης είναι ενδελεχής. Στο λεγόμενο και Anomaly scan ελέγχουμε αναλυτικά και μετρούμε τα επιμέρους στοιχεία του εγκεφάλου, τα οστά του κρανίου και του προσώπου για πιθανό λαγόχειλο ή λυκόστομα και την αυχενική διαφάνεια για μια ακόμη φορά. Επίσης ελέγχουμε την καρδιά, τους πνεύμονες και το διάφραγμα, τα κοιλιακά όργανα και το ουροποιητικό σύστημα και φυσικά τα άνω και κάτω άκρα. Ολες αυτές οι μετρήσεις και οι έλεγχοι είναι σημαντικοί για την επιβεβαίωση της σωστής ανάπτυξης του εμβρύου και την διάγνωση καρδιακών ή άλλων συγγενών ανωμαλιών. Ελέγχουμε επίσης την ποσότητα του αμνιακού υγρού που περιβάλλει το έμβρυο, τη θέση του εμβρύου και του πλακούντα μέσα στη μήτρα. Τα στοιχεία αυτά είναι πολύ σημαντικά γιατί μπορεί να επιφέρουν αλλαγή στον τρόπο και το χρόνο του τοκετού. Αν, για παράδειγμα, υπάρχει πρόδρομος πλακούντας, που σημαίνει ότι αυτός επικάθεται στον τράχηλο και μπορεί να οδηγήσει σε αιμορραγία που θα απειλήσει την ζωή του εμβρύου, τότε είναι επιβεβλημένη η καισαρική τομή. Επίσης ελέγχεται ο ομφάλιος λώρος, ο οποίος τροφοδοοτεί το έμβρυο με αίμα. Τέλος ελέγχουμε το μήκος του τραχή λου της μήτρας προκειμένου να διαγνώσουμε σε πρώιμο στάδιο πιθανή ανεπάρκειά του. Αν ο τράχηλος έχει περιορισμένο μήκος, έχει περισσότερες πιθανότητες να διασταλλεί πριν την ώρα του και να οδηγήσει σε πρόωρο τοκετό. Με τη διάγνωση ενός κοντού τραχήλου σε πολλές περιπτώσεις προχωρούμε σε περίδεσή του με ράμα το οποίο αφαιρείται όταν πλέον το βρέφος είναι τελειόμηνο.
 
Doppler
Το υπερηχογράφημα Doppler (triplex μελέτη ροής των αγγείων) είναι ένας απο τους πιο σημαντικούς δείκτες της υγειούς κατάστασης του εμβρύου. Η μελέτη αυτή γίνεται στο τρίτο τρίμηνο της κύησης. Συνήθως πραγματοποιείται την 34η εβδομάδα, αλλά αρκετές φορές χρειάζεται να γίνει από πολύ νωρίτερα και να επαναλαμβάνεται τακτικά. Συνδυάζεται πάντα με τις μετρήσεις οι οποίες επιβεβαιώνουν την σωστή ανάπτυξη του εμβρύου. Αυτές είναι η μέτρηση των βασικών ανατομικών μεγεθών (αμφιβρεγματική διάμετρος, περίμετρος κεφαλής και κοιλιάς, μήκος μηριαίου οστού), η μέτρηση του αμνιακού υγρού, ο έλεγχος του πλακούντα, της κινητικότητας του εμβρύου, της καρδιακής λειτουργίας και της φυσιολογικής ανάπτυξης και λειτουργίας των συστημάτων και οργάνων (εγκέφαλος, ουροποιητικό και γαστρεντερικό σύστημα, πνεύμονες κλπ). Ο έλεγχος Doppler είναι η μελέτη της ροής των αγγείων σε πραγματικό χρόνο. Συνήθως αρκεί η μέτρηση των χαρακτηριστικών ροής της ομφαλικής αρτηρίας και φλέβας, αλλά αρκετά συχνά ελέγχεται η μέση εγκεφαλική αρτηρία και άλλα σημαντικά αγγεία όπως η αορτή και ο φλεβώδης πόρος. Το σημαντικότερο πλεονέκτημα του Doppler είναι πως αποτελεί τον μοναδικό τρόπο ταυτόχρονου ελέγχου της τρέχουσας και της μελλοντικής υγείας του εμβρύου. Μπορούμε δηλαδή να πιστοποιήσουμε ότι για τις επόμενες ημέρες το έμβρυο θα βρίσκεται σε καλή κατάσταση και δεν διατρέχει κίνδυνο. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε περιπτώσεις πολύδυμης κύησης, ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης του εμβρύου, σακχαρώδους διαβήτη της κύησης και γενικά σε όλες τις περιπτώσεις όπου υπάρχει επιπλοκή ή και υποψία επιπλοκής της εγκυμοσύνης. Κατά συνέπεια το Doppler είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο στα χέρια του εξειδικευμένου μαιευτήρα, το οποίο μπορεί να ελέγξει την υγεία του εμβρύου σε πραγματικό χρόνο και να προβλέψει μεσοπρόθεσμη επιδείνωσή της σώζοντας έτσι μερικές φορές ακόμα και τη ζωή του.
 
 
Καρδιοτοκογράφημα - Doppler - Βιοφυσικό Προφίλ
Το Καρδιοτοκογράφημα, το Doppler και το Βιοφυσικό Προφίλ είναι δοκιμασίες αξιολόγησης της καλής κατάστασης του εμβρύου, κατά κύριο λόγο στο 3ο τρίμηνο της κύησης.
 
Τι είναι η κάθε δοκιμασία;
Το καρδιοτοκογράφημα καταγράφει τη δραστηριότητα του εμβρύου και τη διακύμανση του ρυθμού της καρδιάς του, σε συνδυασμό με την καταγραφή της δραστηριότητας της μήτρας στην εκάστοτε χρονική περίοδο. Το υπερηχογράφημα Doppler απεικονίζει και καταγράφει την απρόσκοπτη ή μή ροή του αίματος στα αγγεία είτε του εμβρύου είτε της μητέρας. Το ποια αγγεία θα εξεταστούν στην εκάστοτε εξέταση εξαρτάται από την ηλικία της εγκυμοσύνης και τον λόγο για τον οποίο διενεργείται η εξέταση - ρουτίνα, υποψία υπολειπόμενης ανάπτυξης του εμβρύου ενδομητρίως ή εμβρυϊκής δυσχέρειας. Το Βιοφυσικό Προφίλ έχει τις εξής παραμέτρους: α) αμνιακό υγρό β) επιταχύνσεις στο καρδιοτοκογράφημα γ) κινήσεις εμβρύου δ) «αναπνευστικές» κινήσεις ε) τόνος εμβρύου.
 
Πότε διενεργούνται αυτές οι δοκιμασίες;
Το Καρδιοτοκογράφημα και το Βιοφυσικό Προφίλ διενεργούνται κατά κύριο λόγο στο 3ο τρίμηνο της κύησης. Η Doppler δοκιμασία μπορεί να διεξαχθεί και σε πιο πρώιμα στάδια κύησης, ανάλογα με τα αγγεία που χρήζουν ελέγχου και την πορεία της κύησης.
 
Κατά πόσον μπορούμε να ελέγξουμε την ομαλή ή όχι πορεία της κύησης με τις παραπάνω δοκιμασίες;
Η αλήθεια είναι ότι σε ένα καλά αναπτυσσόμενο έμβρυο με φυσιολογική ποσότητα αμνιακού υγρού και εμφανώς φυσιολογική κινητικότητα υπερηχογραφικά, αλλά και κατά τα λεγόμενα της μητέρας, η διενέργεια των παραπάνω εξετάσεων ίσως και να είναι πλεονασμός. Σε ένα έμβρυο όμως που υποψιαζόμαστε κάποιου είδους δυσχέρεια, οι παραπάνω δοκιμασίες μας δίνουν πολύ χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την κατάστασή του.
 
Υπάρχει κάποια χρονική σειρά κατά την οποία πρέπει να διενεργούνται οι δοκιμασίες αυτές;
Κάθε έμβρυο θα εκδηλώσει τη δυσφορία για ό,τι συμβαίνει ενδομητρίως με διαφορετικό τρόπο από ό,τι ένα άλλο. Κάποιο θα δώσει ενδείξεις πρώτα στο καρδιοτοκογράφημα, άλλο στο υπερηχογράφημα Doppler και άλλο στο Βιοφυσικό Προφίλ. Αυτήν τη λεπτομέρεια πρέπει να την έχει υπόψιν του τόσο ο εξετάζων όσο και ο θεράπων ιατρός και η παρακολούθηση της κύησης να γίνεται ανάλογα.
 
Σε ποιες παθολογικές καταστάσεις χρησιμοποιούνται οι δοκιμασίες αυτές;
Οι πιο συνηθισμένη κατάσταση για την οποία υπάρχει ένδειξη διενέργειας κάποιας από τις παραπάνω δοκιμασίες είναι η ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης του εμβρύου. Άλλες συνήθεις καταστάσεις είναι η προεκλαμψία και η πρόωρη ρήξη υμένων. Η αξιολόγηση κάποιων παραμέτρων του Βιοφυσικού Προφίλ -κυρίως της ποσότητας του αμνιακού υγρού- ίσως να παίζει κάποιο ρόλο στην παρακολούθηση της παράτασης της κύησης.
 
Εγκυμοσύνη μετά τα 40
Οι γυναίκες μπορούν να μείνουν έγκυες μέχρι και το τέλος της αναπαραγωγικής τους ηλικίας, που κατά μέσον όρο στις δυτικές κοινωνίες είναι τα 50-52 χρόνια. Μια απόλυτα υγιής γυναίκα, η οποία δεν πάσχει από κάποια νόσο που ενδέχεται να επιδεινωθεί στην περίπτωση κύησης, μπορεί αναμφισβήτητα να τεκνοποιήσει με ασφάλεια, μένοντας έγκυος με φυσικό τρόπο ή και με τη βοήθεια μεθόδου υποβοηθούμενης αναπαραγωγής μετά τα 40. Μέχρι την περίοδο της εμμηνόπαυσης, όσο υπάρχει έμμηνος ρύση το γεννητικό σύστημα δεν μεταβάλλεται, επομένως το μέγεθος της μήτρας δεν αλλάζει
Μια εγκυμοσύνη στην ηλικία των 40- συνεπάγεται πιο συχνές και σοβαρές επιπλοκές και μεγαλύτερη περιγεννητική θνησιμότητα μητέρας και παιδιού (από την 28η εβδομάδα έως και μία εβδομάδα μετά τον τοκετό). Οι έγκυοι σε προχωρημένη ηλικία θα πρέπει να παρακολουθούνται συχνότερα από τον γιατρό τους σε σχέση με τις νεώτερες και θα πρέπει οπωσδήποτε να ελέγχουν το έμβρυο για τυχόν χρωμοσωμιακές ανωμαλίες. Σήμερα, που διαθέτουμε νέες προγεννητικές εξετάσεις, όπως η εξέταση αυχενικής διαφάνειας, οι οποίες περιορίζουν τις πιθανότητες χρωμοσωμιακών ανωμαλιών, η αμνιοπαρακέντηση δεν είναι υποχρεωτική σε όλες τις εγκύους μετά τα 35 τους χρόνια», «Εάν οι πιθανότητες βρεθούν αυξημένες, συνιστούμε στη γυναίκα να κάνει κυρίως λήψη τροφοβλάστης (κατά την οποία τρυπάμε τον πλακούντα και παίρνουμε για εξέταση χοριακές λάχνες) ή αμνιοπαρακέντηση (κατά την οποία τρυπάμε τον αμνιακό σάκο και παίρνουμε αμνιακό υγρό). Η αμνιοπαρακέντηση ενέχει κίνδυνο 1% για αποβολή του εμβρύου, ενώ η λήψη τροφοβλάστης κάπως περισσότερο».
Οι ίδιες διατροφικές οδηγίες που ισχύουν για τις νεώτερες εγκύους- υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή και κατανομή των θερμίδων σε πολλά γεύματα- ισχύουν και για τις μεγαλύτερες. Δεν επιτρέπεται να πάρει η έγκυος πάνω από 10 κιλά καθ΄ όλη τη διάρκεια της κύησης. Βιταμίνες, σίδηρος ή άλλα συμπληρώματα δίδονται από τον γιατρό ανάλογα με τα ευρήματα των αιματολογικών εξετάσεων.
 
Ο τοκετός
Ο τοκετός στις σαραντάρες εγκύους συνιστάται συνήθως να γίνεται- για μεγαλύτερη ασφάλεια- με καισαρική τομή, ιδιαίτερα εάν είναι πρωτότοκες. Η επέμβαση γίνεται στην 37η-38η εβδομάδα. Στην Ελλάδα, η συχνότητα των καισαρικών σε εγκύους κάτω των 35 χρόνων υπολογίζεται σε 30%, ενώ σε μεγαλύτερες γυναίκες περίπου 80%.
«Τα παιδιά που γεννιούνται από γυναίκες ηλικίας άνω των 35 χρόνων δεν έχουν μεγαλύτερα ποσοστά συγγενών ανωμαλιών σε σχέση με εκείνα που γεννιούνται από νεώτερες γυναίκες»
«Έχει διαπιστωθεί, όμως, από στατιστικά δεδομένα ότι τα παιδιά που γεννιούνται με εξωσωματική γονιμοποίηση- και με τον τρόπο αυτό μένουν συνήθως έγκυοι οι γυναίκες γύρω στα 40- έχουν λίγο αυξημένες πιθανότητες σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό να γεννηθούν με συγγενείς ανωμαλίες, χωρίς να γνωρίζουμε γιατί. Αυτό είναι συχνότερο στη μέθοδο της μικρογονιμοποίησης».
 
Οι αντενδείξεις
Πότε μια γυναίκα δεν επιτρέπεται να μείνει έγκυος στην ηλικία των 40 χρόνων; «Δεν υπάρχουν απόλυτες αντενδείξεις»
«Εάν έχει εμφανιστεί ένα νόσημα φθοράς (όπως μια καρδιακή νόσος), που θα επιβαρυνθεί με την εγκυμοσύνη, θα πρέπει να συζητηθεί το θέμα με τον ειδικό γιατρό και τον γυναικολόγο. Εάν η γυναίκα έχει περάσει έναν καρκίνο, η απόφαση θα εξαρτηθεί από το είδος του καρκίνου, τον χρόνο που έχει περάσει από την ίαση ή την ύφεση της νόσου, τον τύπο της θεραπείας που έγινε κ.ά. Στα ανοσολογικά νοσήματα (νόσους κολλαγόνου, ερυθηματώδης λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.ά.) η εγκυμοσύνη δεν πρέπει να επιχειρηθεί σε φάση έξαρσης της νόσου».
 
Απαραιτητες προυποθεσεις
  • Να κάνετε οπωσδήποτε προγεννητικό έλεγχο.
  • Να μην αμελείτε τη συχνή επίσκεψη στον γυναικολόγο σας.
  • Να μετράτε τακτικά την αρτηριακή σας πίεση.
  • Να αποφεύγετε την κόπωση.
  • Να αναφέρετε αμέσως στον γιατρό σας οποιαδήποτε ενόχληση.
 
Τα προβλήματα
ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΚΛΑΜΨΙΑ Είναι 2 έως 3 φορές συχνότερες από ό,τι σε νεώτερες ηλικίες. Παρουσιάζονται μετά την 20ή εβδομάδα της κύησης και μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή μητέρας και εμβρύου.
ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ Παρουσιάζεται σε περίπου διπλάσια συχνότητα σε σχέση με νεώτερες ηλικίες. Προκαλεί υπέρβαρο έμβρυο, διαταραχή της ρύθμισης του σακχάρου του κ.ά.
ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΕΣ (λόγω π.χ. προδρομικού πλακούντα ή πρόωρης αποκόλλησης πλακούντα). Διαταράσσουν την οξυγόνωση του εμβρύου.
ΠΡΟΩΡΟΙ ΤΟΚΕΤΟΙ Είναι 4 φορές συχνότεροι σε σύγκριση με νεώτερες ηλικίες. Μπορεί να προκαλέσουν σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας στο νεογνό και νοσηλεία στη μονάδα εντατικής νοσηλείας ή και θάνατο.
ΑΠΟΒΟΛΕΣ Φθάνουν το 50% των κυήσεων μετά την ηλικία των 35, ενώ το 10-15% σε νεώτερες ηλικίες.
ΧΡΩΜΟΣΩΜΙΚΕΣ ΑΝΩΜΑΛΙΕΣ Οι πιθανότητες αυξάνονται από 1 στις 500 στην ηλικία των 25 χρόνων, σε 1 στις 200 στην ηλικία των 35, 1 στις 60 στην ηλικία των 40, 1 στις 20 στην ηλικία των 45 και 1 στις 5 στην ηλικία των 50 ετών. Ειδικά για το σύνδρομο Ντάουν, οι πιθανότητες αυξάνονται από 1 στα 1.000 στην ηλικία των 25, σε 1 στις 380 στην ηλικία των 35, σε 1 στις περίπου 110 στην ηλικία των 40 και σε 1 στις περίπου 30 στην ηλικία των 45 ετών
 
Οι απαραίτητες εξετάσεις
ΠΡΙΝ
Να κάνουν εξετάσεις (κυρίως αιματολογικές) για την υγεία του οργανισμού τους. Εάν βρεθεί κάποιο πρόβλημα (π.χ. στη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα ή της καρδιάς, αυξημένη πίεση κ.λπ.), θα πρέπει να το αντιμετωπίσουν και να το ρυθμίσουν άμεσα, σε συνεργασία με τους ειδικούς γιατρούς.
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ
Να δώσει η γυναίκα λεπτομερές ιστορικό υγείας στον γιατρό της.
Να κάνει υπερηχογραφική εξέταση αυχενικής διαφάνειας και ρινικού οστού του εμβρύου κατά τη 12η εβδομάδα.
Να κάνει αιματολογικές εξετάσεις για τους βιοχημικούς δείκτες (χοριακή γοναδοτροπίνη, ΡΑΡΡ) που έχουν σχέση με χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Εάν ο συνδυασμός αυτών των αποτελεσμάτων (σε ειδικό ηλεκτρονικό πρόγραμμα) δείξει ότι το έμβρυο έχει αυξημένες πιθανότητες για χρωμοσωμική ανωμαλία, συνιστάται λήψη τροφοβλάστης (χοριακών λαχνών) κατά την 11η14η εβδομάδα ή αμνιοπαρακέντηση κατά την 16η-18η εβδομάδα.
Να παρακολουθείται από τον γυναικολόγο της με υπερηχογραφικό και εργαστηριακό έλεγχο κάθε 3 εβδομάδες έως την 30ή-32η εβδομάδα, κάθε 2 εβδομάδες έως την 36η εβδομάδα και κάθε εβδομάδα έως τον τοκετό.
Να κάνει καμπύλη σακχάρου (και όχι απλή μέτρηση σακχάρου νηστείας) κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης και μετά κατά την 28η-32η εβδομάδα.
Να κάνει μέτρηση αρτηριακής πίεσης σε κάθε επίσκεψη στον γυναικολόγο της.
Εάν έχει κάποια παθολογική κατάσταση (π.χ. υπέρταση ή διαβήτη κύησης), η ιατρική παρακολούθηση να είναι ακόμα πιο συχνή.
Τοκετός
Παθολογία Κύησης
Οι ναυτίες της εγκυμοσύνης
 
Η "Πρωινή αδιαθεσία"
Η "Πρωινή αδιαθεσία" επηρεάζει περίπου τα τρία τέταρτα των εγκύων γυναικών στο πρώτο τρίμηνο. Περίπου το ήμισυ όλων των εγκύων γυναικών πάσχουν από ναυτία και εμετό, το ένα τέταρτο έχει ναυτία μόνο, και ένα τέταρτο είναι απαλλαγμένο από αυτά τα συμπτώματα. Η ναυτία ξεκινά συνήθως περίπου την 6η εβδομάδα της εγκυμοσύνης, μπορεί όμως να ξεκινήσει και πιο νωρίς και τείνει να επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια του επόμενου μήνα.
Περίπου το ήμισυ των γυναικών που έχει ναυτία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αισθάνονται πλήρη απαλλαγή μετά τη 14η εβδομάδα. Για το μεγαλύτερο μέρος του υπολοίπου των γυναικών, χρειάζεται τουλάχιστον άλλος ένα μήνας για τη μείωση των συμπτωμάτων, αν και μπορεί τα συμπτώματα να επιστρέψουν αργότερα αφού η εγκυμοσύνη έχει προχωρήσει αρκετά. Δυστυχώς, για ένα μικρό ποσοστό των γυναικών τα συμπτώματα μπορεί να επιμείνουν μέχρι τον τοκετό. Για ορισμένες έγκυες γυναίκες, τα συμπτώματα είναι περισσότερο έντονα το πρωί και ελαττώνονται αργότερα, με το ενδεχόμενο να εμφανιστούν ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια της ημέρας ενώ για τις περισσότερες γυναίκες μπορεί να διαρκούν καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Η ένταση των συμπτωμάτων μπορεί να διαφέρει από γυναίκα σε γυναίκα σε μεγάλο βαθμό . Φυσικά, μόνο και μόνο επειδή η πρωινή αδιαθεσία είναι ένα συχνό σύμπτωμα εγκυμοσύνης και ενδέχεται να διαρκέσει λίγους μόλις μήνες δεν σημαίνει ότι δεν απαιτεί τη δέουσα προσοχή. Ακόμη και μια ήπια περίπτωση ναυτίας μπορεί να σας επηρεάσει αρνητικά και μπορεί να σας κάνει να νιώθετε εξαντλημένη. Μιλήστε με το γιατρό σας για τα συμπτώματά σας και τις δυνατότητες για περιορισμό τους.
 
Ποιες έγκυες γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότητες από άλλες να έχουν συμπτώματα ναυτίας
Οι έγκυες με δίδυμα. Αυτό μπορεί να οφείλεται στα υψηλότερα επίπεδα της β-hCG (βήτα χοριακή γοναδοτροπίνη), οιστρογόνου ή άλλων ορμονών στο σύστημά σας.
Οι έγκυες που είχαν ναυτία και εμετό σε μια προηγούμενη εγκυμοσύνη.
Οι έγκυες που έχουν ιστορικό ναυτίας ή εμετού ως αποτέλεσμα της χρήσης αντισυλληπτικών χαπιών.
Οι έγκυες που μπορεί να έχουν μια γενετική προδιάθεση για ναυτία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Οι έγκυες με ιστορικό ημικρανιών.
Οι έγκυες που κυοφορούν κορίτσι. Σύμφωνα με μελέτες οι γυναίκες με σοβαρά συμπτώματα ναυτίας και εμετού κατά το πρώτο τρίμηνο είχαν 50% περισσότερες πιθανότητες να κυοφορούν κορίτσι.
 
Πώς μπορεί να επηρεάσει η πρωινή αδιαθεσία το μωρό μου;
Τα ήπια έως μέτρια συμπτώματα της ναυτίας και οι περιστασιακοί εμετοί το πρωί δεν θα απειλήσουν την υγεία του μωρού σας. Εάν δεν αυξήσετε το βάρος σας κατά το πρώτο τρίμηνο, γενικά, δεν υπάρχει πρόβλημα, εφόσον πίνετε αρκετά υγρά και τρέφεστε ικανοποιητικά. Στις περισσότερες περιπτώσεις, θα σας έρθει σύντομα η όρεξη και θα πάρετε βάρος. Εάν η ναυτία είναι η αιτία που σας κρατά μακριά από την κατανάλωση μιας ισορροπημένης διατροφής, βεβαιωθείτε ότι λαμβάνετε τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεστε με τη λήψη μιας Προγεννητικής βιταμίνης. Γενικά, το πρώτο τρίμηνο αποφύγετε την λήψη σιδήρου γιατι ερεθίζει τον γαστρικο βλεννογόνο και αυτό επιδεινώνει τη ναυτία.
 
Τι μπορώ να κάνω για να περιοριστούν τα συμπτώματα;
Εάν έχετε ήπια συμπτώματα ναυτίας και εμετών, μπορείτε να ακολουθήσετε ορισμένα μέτρα που μπορεί να σας ανακουφίσουν. Πολλές από τις παρακάτω υποδείξεις, παρόλο που δεν υποστηρίζονται από αποδεικτικά στοιχεία, συχνά συνιστώνται από γυναικολόγους μαιευτήρες.
Τρώτε μικρά και συχνά γεύματα ή θρεπτικά σνακ καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας έτσι ώστε να μην είναι το στομάχι σας ποτέ άδειο. Κάποιες μελέτες έχουν δείξει ότι τροφές που περιέχουν πρωτεΐνες είναι πιθανόν να απαλύνουν τα συμπτώματα.
Διατηρείτε σνακ (π.χ κράκερ) δίπλα από το κρεβάτι σας. Τρώγοντας κράκερ αμέσως μόλις ξυπνήσετε το πρωί μπορεί να σας βοηθήσει να αισθανθείτε καλύτερα καθώς επίσης και κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Επίσης, εάν μόλις ξυπνήσετε το πρωί κάθεστε στο κρεβάτι για λίγα λεπτά αντί να σηκώνεστε απότομα επάνω μπορεί να σας βοηθήσει.
Προσπαθήστε να αποφύγετε τις τροφές και τις μυρωδιές που σας ενεργοποιούν τη ναυτία.
Τρώτε κρύα τρόφιμα ή τρόφιμα σε θερμοκρασία δωματίου, επειδή όταν είναι ζεστά τείνουν να έχουν εντονότερο άρωμα.
Αποφύγετε λιπαρά, πικάντικα και τηγανητά τρόφιμα που είναι πιθανό να ενοχλήσουν το πεπτικό σας σύστημα.
Προσπαθήστε να πίνετε υγρά κυρίως μεταξύ των γευμάτων. Αποφύγετε να πίνετε μεγάλες ποσότητες νερού μονομιάς γιατί έτσι το στομάχι σας μπορεί να αισθάνεται πλήρες, και να σας αποτρέψει τη διάθεση για φαγητό. Μια καλή στρατηγική είναι να πίνετε μικρές ποσότητες υγρών συχνά καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Τα συμπτώματα της ναυτίας μπορεί να χειροτερεύσουν εάν είστε κουρασμένες. Προσπαθήστε να χαλαρώνετε κάνοντας πράγματα που σας ευχαριστούν, βλέποντας μια ταινία ή μια ευχάριστη κοινωνική συναναστροφή με φίλους μπορεί να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από το άγχος και το πρόβλημα της δυσφορίας σας. Προσπαθήστε να λαμβάνετε προγεννητικές βιταμίνες με το φαγητό ή ακριβώς πριν τον ύπνο.
 
 
Υπέρταση στην εγκυμοσύνη
 
Υπερτασικές καταστάσεις κατά την κύηση
Οι υπερτασικές διαταραχές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αποτελούν ένα από τα πιο σύνθετα ιατρικά προβλήματα τόσο γιατί δεν εμφανίζουν ομοιογένεια στη γενετική, βιοχημική και λειτουργική εκδήλωσή τους όσο και γιατί αποτελούν την κύρια αιτία νεογνικής και μητρικής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Επιπλέκουν δε το 8-10% όλων των κυήσεων. Στην εγκυμοσύνη η αρτηριακή πίεση της εγκύου μειώνεται κατά 10-15mmHg στο πρώτο ήμισυ της κύησης. Προς το τέλος επιστρέφει στα πριν από την εγκυμοσύνη επίπεδα.
 
Η υπέρταση στην εγκυμοσύνη χαρακτηρίζεται από:
• Τιμές αρτηριακής πίεσης>=140/90mmHg σε ασθενή που προηγουμένως είχε φυσιολογική αρτηριακή πίεση ή
• Αύξηση της συστολικής αρτηριακής πίεσης >25mmHg ή και της διαστολικής >15mmHg συγκριτικά με την πίεση πριν την εγκυμοσύνη ή κατά την διάρκεια του 1ου τριμήνου.
Χρόνια υπέρταση (στο 1% των κυήσεων) θεωρείται εκείνη όπου η αρτηριακή πίεση ήταν >140/90mmHg πριν από την εγκυμοσύνη ή που βρέθηκε πριν την 20η εβδομάδα της κύησης. Οι τιμές παραμένουν υψηλές και αφού περάσουν αρκετές εβδομάδες από τον τοκετό. Μπορεί να πρόκειται είτε για ιδιοπαθή είτε για δευτεροπαθή υπέρταση. Η υπέρταση της κύησης (στο 5-6% των κυήσεων) εμφανίζεται μετά την 20η εβδομάδα και υποχωρεί μερικές εβδομάδες μετά τον τοκετό. Συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης υπερτάσης σε μεγαλύτερη ηλικία. Η προεκλαμψία (στο 1-2% των κυήσεων) χαρακτηρίζεται από υπέρταση και λευκωματουρία (>300mg/24ωρο) και παρουσιάζεται μετά τις 20 εβδομάδες και συνηθέστερα μετά τις 30. Συνήθως εμφανίζονται οιδήματα στα κάτω άκρα κυρίως στο τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης τα οποία μπορεί να υποχωρήσουν μετά από κατάκλιση σε 10-12 ώρες. Εάν τα οιδήματα δεν υποχωρούν μετά από κατάκλιση ή παρατηρούνται στις άκρες χείρας και στο πρόσωπο, τότε μπορεί να θέσουν την υποψία για την παρουσία προεκλαμψίας. Η υπερβολική αύξηση βάρους εάν δεν οφείλεται σε υπερβολική σίτιση της γυναίκας μπορεί να δηλώνει την κατακράτηση υγρών και θέτει επίσης την υποψία ανάπτυξης προεκλαμψίας. Ορισμένες φορές, η κατακράτηση των υγρών μπορεί να γίνει και στα άνω άκρα αλλά και σε ολόκληρο το σώμα με αποτέλεσμα να δημιουργούνται οιδήματα ανά σάρκα. Η προεκλαμψία μπορεί να προσβάλει την έγκυο, το έμβρυο ή και τους δύο. Ο εγκέφαλος της εγκύου, αν επηρεαστεί, θα προκαλέσει πονοκέφαλο, ενώ τα συμπτώματα θα είναι εντονότερα με διαταραχές συνείδησης, σπασμούς αν υπάρχει αιμορραγία.
 
Παράγοντες που σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα προεκλαμψίας
1η εγκυμοσύνη
Ηλικία <18>35 ετών
Προηγούμενο ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό προεκλαμψίας
Παχυσαρκία • Μεσολάβηση <2>10 χρόνια από την προηγούμενη εγκυμοσύνη
Χρόνια προϋπάρχουσα υπέρταση
Πολύδυμη κύηση • Σακχαρώδης διαβήτης
Χρόνια νεφρική νόσος
Οι υπερτασικές διαταραχές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αποτελούν ένα από τα πιο σύνθετα ιατρικά προβλήματα τόσο γιατί δεν εμφανίζουν ομοιογένεια στη γενετική, βιοχημική και λειτουργική εκδήλωσή τους όσο και γιατί αποτελούν την κύρια αιτία νεογνικής και μητρικής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Επιπλέκουν δε το 8-10% όλων των κυήσεων. Στην εγκυμοσύνη η αρτηριακή πίεση της εγκύου μειώνεται κατά 10-15mmHg στο πρώτο ήμισυ της κύησης. Προς το τέλος επιστρέφει στα πριν από την εγκυμοσύνη επίπεδα.
 
Εμφανίζει δύο μορφές από πλευράς βαρύτητας:
1. Ελαφρά ή ήπια και
2. Βαρεία ή σοβαρή μορφή.
Αν εμφανιστεί νωρίτερα θα πρέπει να υποπτευθεί κανείς μύλη κύηση ή πολλαπλή κύηση. Παρατηρείται στο 5% όλων των κυήσεων, στο 10% των πρωτότοκων και στο 20-25% των εγκύων με χρόνια υπέρταση. Ένα ποσοστό 10% μπορεί να εμφανίσει εκλαμψία χωρίς λευκωματουρία και με μόνη κλινική εκδήλωση την αρτηριακή υπέρταση. Μία ιδιαίτερα σοβαρή παραλλαγή της προεκλαμψίας είναι το σύνδρομο HELLP, το οποίο χαρακτηρίζεται από αιμόλυση (haemolysis), αυξημένα ηπατικά ένζυμα (elevated liver enzymes) και μειωμένα αιμοπετάλια (low platelet count). Αυτό το σύνδρομο παρατηρείται σε γυναίκες πολύτοκες άνω των 25 ετών και ηλικίας κυήσεως μικρότερης των 36 εβδομάδων. Στο 20% αυτών των περιπτώσεων μπορεί να μην υπάρχει υπέρταση.
 
Κλινική εικόνα
Συνήθως εμφανίζονται οιδήματα στα κάτω άκρα κυρίως στο τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης τα οποία μπορεί να υποχωρήσουν μετά από κατάκλιση σε 10-12 ώρες. Εάν τα οιδήματα δεν υποχωρούν μετά από κατάκλιση ή παρατηρούνται στις άκρες χείρας και στο πρόσωπο, τότε μπορεί να θέσουν την υποψία για την παρουσία προεκλαμψίας. Η υπερβολική αύξηση βάρους εάν δεν οφείλεται σε υπερβολική σίτιση της γυναίκας μπορεί να δηλώνει την κατακράτηση υγρών και θέτει επίσης την υποψία ανάπτυξης προεκλαμψίας. Ορισμένες φορές, η κατακράτηση των υγρών μπορεί να γίνει και στα άνω άκρα αλλά και σε ολόκληρο το σώμα με αποτέλεσμα να δημιουργούνται οιδήματα ανά σάρκα. Η παθογένεια της προεκλαμψίας δεν είναι πλήρως διευκρινισμένη. Θεωρείται ότι πρόκειται για γενικευμένη δυσλειτουργία του ενδοθηλίου των αγγείων που προκαλεί αγγειοσύσπαση και οδηγεί σε διαταραχές της αιμάτωσης στον πλακούντα, τον εγκέφαλο, το ήπαρ, τους νεφρούς, την καρδιά και τους πνεύμονες. Η δυσλειτουργία του ενδοθηλίου μπορεί να εκδηλωθεί και με τη μορφή αυξημένης διαπερατότητας του τοιχώματος των τριχοειδών αγγείων με αποτέλεσμα τη διαφυγή υγρών προς το διάμεσο χώρο και την ταχεία αύξηση του σωματικού βάρους της εγκύου, την εμφάνιση οιδημάτων στο πρόσωπο και τα άνω άκρα, την αιμοσυμπύκνωση με αύξηση του αιματοκρίτη. Θεωρείται ότι ο πλακούντας παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της πάθησης. Η προεκλαμψία μπορεί να προσβάλει την έγκυο, το έμβρυο ή και τους δύο. Ο εγκέφαλος της εγκύου, αν επηρεαστεί, θα προκαλέσει πονοκέφαλο, ενώ τα συμπτώματα θα είναι εντονότερα με διαταραχές συνείδησης, σπασμούς αν υπάρχει αιμορραγία. Η συμμετοχή του ήπατος μπορεί να προκαλέσει άλγος δεξιού υποχονδρίου και αύξηση των τρανσαμινασών. Μπορεί να εμφανισθεί από τους νεφρούς λευκωματουρία ή ακόμα νεφρική ανεπάρκεια και ανουρία. Η καρδιά μπορεί να παρουσιάσει καρδιακή ανεπάρκεια και οι πνεύμονες πνευμονικό οίδημα. Θρομβοπενία και σε σπάνιες περιπτώσεις διάχυτη ενδαγγειακή πήξη είναι εκδηλώσεις από το αιμοποιητικό σύστημα. Οι διαταραχές εμβρύου στα πλαίσια προεκλαμψίας μπορεί να είναι αποκόλληση πλακούντα, καθυστερημένη ανάπτυξη εμβρύου, πρόωρος τοκετός, ενδομήτριος θάνατος.
 
Πρόγνωση
Η πρόγνωση της υπέρτασης της κύησης είναι καλή. Μετά τον τοκετό η πίεση επανέρχεται στα φυσιολογικά σε μία εβδομάδα συνήθως ή το πολύ σε 6. Η τελική θεραπεία της υπέρτασης της κύησης και της προεκλαμψίας είναι να γίνει άμεσα τοκετός κάτι που είναι πρόβλημα αν η προεκλαμψία εμφανιστεί νωρίς κατά την διάρκεια της κύησης. Ο τοκετός μπορεί να αποφευχθεί αν η πίεση ρυθμίζεται ικανοποιητικά. Σε ήπιες λοιπόν περιπτώσεις με ήπια υπέρταση και λευκωματουρία (+) συνίσταται τακτική παρακολούθηση και ξεκούραση. Σε σοβαρότερες με υψηλότερη πίεση και αύξηση της λευκωματουρίας, θα χρειαστεί κατάκλιση και αντιτυπερτασική αγωγή. Επίσης, συνίσταται πιο εντατική παρακολούθηση με μέτρηση της αρτηριακής πίεσης, αιματολογικό έλεγχο, εξετάσεις ούρων. Σε περιπτώσεις που η αρτηριακή πίεση είναι >160 ή και >110mmHg η κατάσταση είναι επικίνδυνη και θα χρειαστεί και νοσηλεία ενώ ανάλογα με την ηλικία του εμβρύου και την κατάσταση της μητέρας μπορεί να τεθεί το ζήτημα της πρόκλησης του τοκετού.
 
Συστάσεις:
Κλινοστατισμός.
Παρακολούθηση εργαστηριακών παραμέτρων από το αίμα και τα ούρα.
Γενική αίματος για ΑΙΜΑΤΟΚΡΙΤΗ, ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ, ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗ.
Ουρία, κρεατινίνη, ουρικό οξύ, ΚΑΛΙΟ, ΝΑΤΡΙΟ, τρανσαμινάσες.
Γενική ούρων για ΠΙΘΑΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ λευκώματος: αν υπάρχει (+) παρακολούθηση. Σε πιθανή παρουσία (++) με συλλογή ούρων 24ώρου ή spot πρωτεΐνη/κρεατινίνη ούρων.
Παρακολούθηση για πιθανά συμπτώματα εκλαμψίας όπως αυτά είναι: κεφαλαλγία, ναυτία, εμετοί, κοιλιακό άλγος, διαταραχές όρασης.
Παρακολούθηση παραμέτρων εμβρύου με δοκιμασίες: το βιοφυσικό προφίλ του εμβρύου και τα Doppler, NST (Καρδιοτοκογράφημα), υπερηχογράφημα κυήσεως.
 
Η θεραπεία
Στις εγκύους με χρόνια υπέρταση παρατηρείται μείωση των επιπέδων της αρτηριακής πίεσης κατά το πρώτο ήμισυ της κύησης όπως και στις νορμοτασικές εγκύους. Οπότε δε χρειάζεται συνήθως φαρμακευτική παρέμβαση. Διαστολική υπέρταση με αρτηριακή πίεση >115mmHg σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο αποκόλλησης και καθυστερημένης ανάπτυξης του εμβρύου, ενώ συστολική υπέρταση με αρτηριακή πίεση >165mmHg προδιαθέτει σε εγκεφαλική αιμορραγία της εγκύου.
Συνεπώς όταν η αρτηριακή πίεση ξεπερνά τα όρια 160 και 100-105mmHg χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή. Για χαμηλότερες τιμές αρτηριακής πίεσης δεν έχει διαπιστωθεί όφελος από τη χρήση αντιυπερτασικών σε ότι αφορά την εμφάνιση προεκλαμψίας.
 
Δίαιτα
Η απουσία άλατος μπορεί να βοηθήσει. Οι πολυάριθμες τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές καταδεικνύουν πως η μείωση του άλατος από αρχική κατανάλωση 10γρ. χλωριούχου νατρίου (μαγειρικό αλάτι)/ημέρα στη μισή ποσότητα μπορεί να ελαττώσει κατά μέσο όρο την αρτηριακή πίεση κατά 4-6mm της στήλης υδραργύρου.
Η δίαιτα DASH5 (διατροφή πλούσια σε φρούτα, λαχανικά και σε γαλακτοκομικά προϊόντα χαμηλών λιπαρών, με ταυτόχρονα χαμηλά επίπεδα διαιτητικής χοληστερόλης, κορεσμένων και συνολικών λιπαρών) αποτελεί τον καλύτερο τρόπο διατροφής για μια πλούσια πρόσληψη καλίου. Οι μελέτες έχουν δείξει πως ο συγκεκριμένος τρόπος διατροφής έχει αντιυπερτασική δράση.
 
Δραστηριότητα
Συχνά στις έγκυες με επιδεινούμενη υπέρταση συνίσταται περιορισμένη σωματική δραστηριότητα ή και κλινοστατισμός και μάλιστα η ημερήσια διάρκεια του κλινοστατισμού εξαρτάται από την βαρύτητα της κατάστασης. Δεν έχει αποδειχθεί με μελέτες ότι υπάρχει όφελος από την ελάττωση της σωματικής δραστηριότητας.
 
 
Κάπνισμα και εγκυμοσύνη
 
Ένα μεγάλο ποσοστό (30-35%) ανδρών και γυναικών στην αναπαραγωγική ηλικία είναι τακτικοί καπνιστές. Στην Ελλάδα οι γυναίκες που καπνίζουν στην εφηβική ηλικία συνεχώς αυξάνονται, εκτεταμένη μελέτη που εγινε βρέθηκε ότι το 35-45% των εφήβων (μαθητών του λυκείου) είναι καπνιστές.
 
Ο καπνός των τσιγάρων περιέχει 68 000 τοξικές ουσίες σ’ αυτές περιλαμβάνονται η νικοτίνη, Νιτροζαμίνες, το μονοξείδιο του άνθρακα, το υδροκυάνιο, το κάδμιο, τοξικά βαρέα μέταλλα όπως μόλυβδος, σελήνιο, ραδιενεργό πολώνιο και αρσενικό, επίσης είναι δυνατόν να περιέχονται και διάφορα χημικά κατάλοιπα όπως φυτοφάρμακα, όλα μεταφέρονται αυτούσια στην κυκλοφορία της μητέρας και δια του πλακούντα στο έμβρυο. Το έμβρυο το οποίο παίρνει καπνό παρουσιάζει περισσότερες πιθανότητες ν’αναπτύξει εξάρτηση στην νικοτίνη στην μετέπειτα ζωή του.
 
ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΗ
Οι κίνδυνοι του καπνίσματος για την σύλληψη, την πορεία της κύησης και την υγεία του εμβρύου αρχίζουν πολύ πριν το ζευγάρι αποφασίσει να τεκνοποιήσει. Μελέτες αποδεικνύουν ότι οι επιπτώσεις του καπνίσματος στην περιγεννητική περίοδο είναι καταστρεπτικές, πιστεύεται ότι εάν όλες οι καπνίστριες έκοβαν το κάπνισμα, η περιγεννητική θνησιμότητα θα μειωνόταν κατά 10%.
Το κάπνισμα στους άνδρες μειώνει τα επίπεδα της testosterone και επιδρά αρνητικά στην μορφολογία και την κινητικότητα του σπέρματος .Στις γυναίκες το κάπνισμα είναι συνδεδεμένο με στειρότητα, επιδρά στον εμμηνορυσιακό κύκλο (δευτεροπαθή αμηνόρροια, χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων), στην λειτουργικότητα των σαλπίγγων (μειώνει την κινητικότητα), μειώνει την ποιότητα και την βιωσιμότητα των ωαρίων. Υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις ότι οι καπνίστριες πριν ακόμα μείνουν έγκυες, έχουν τις προϋπόθεσης μιας εγκυμοσύνης με προβλήματα. Το γεγονός όμως ότι οι καπνίστριες έχουν λιγότερες πιθανότητες να μείνουν έγκυες, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το κάπνισμα είναι μέθοδος αντισύλληψης διότι οι μεγάλες ποσότητες καπνού προκαλούν μόνιμες βλάβες στον οργανισμό και ιδιαίτερα στην αναπαραγωγική λειτουργία. Καπνίστριες που πήραν μέρος σε προγράμματα εξωσωματικής γονιμοποίησης βρέθηκε ότι είχαν χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων και είχαν χαμηλότερα ποσοστά επιτυχίας.
 
ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΗΣΗ
Οι έγκυες καπνίστριες έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν εξωμήτριο εγκυμοσύνη, ενδομήτριο και νεογνικό θάνατο, προδρομικό πλακούντα, πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα, πρόωρη ρήξη των υμένων. Ενώ οι πιθανότητες να αποβάλουν στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης είναι κατά 46% περισσότερες από τις μη καπνίστριες. Ο κίνδυνος εμφάνισης αυτών των επιπλοκών εξαρτάται από τον αριθμό των τσιγάρων που καπνίζει η γυναίκα πριν και κατά την κύηση.
 
ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ ΣΤΟ ΕΜΒΡΥΟ/ ΝΕΟΓΝΟ, ΠΑΙΔΙ
Τα έμβρυα των καπνιστριών έχουν δυόμισι φορές αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσουν συγγενείς ανωμαλίες, όπως λαγώχειλο λυκόστομα και ανωμαλίες του κεντρικού νευρικού συστήματος. Στην κύηση κατά την συνήθη εξέταση με υπέρηχους έχει παρατηρηθεί σημαντική μείωση των αναπνευστικών κινήσεων του εμβρύου. Το σύνδρομο του αιφνίδιου νεογνικού θανάτου είναι επίσης συχνότερο στα νεογέννητα καπνιστριών μητέρων.
H κυριότερη και πιο συχνή επίπτωση στο έμβρυο/νεογνό είναι το χαμηλό βάρος γέννησης, ιδιαίτερα εάν συνδέεται και με πρόωρο τοκετό. Τα νεογνά των μητέρων που καπνίζουν έχουν δύο φορές περισσότερες πιθανότητες να γεννηθούν με βάρος μικρότερο των 2500gr. από αυτά των μητέρων που δεν καπνίζουν.
Η ανεπαρκής ανάπτυξη του εμβρύου είναι εμφανής από την 18η εβδομάδα της κύησης, μελέτες έχουν δείξει ότι υπάρχει στενή σχέση μεταξύ του αριθμού των τσιγάρων που καπνίζει η έγκυος και της μείωσης του βάρους γέννησης. Όσα περισσότερα τσιγάρα καπνίζει η έγκυος ή τσιγάρα μεγάλης περιεκτικότητας σε μονοξείδιο του άνθρακα και νικοτίνη, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος γέννησης νεογνού με μικρό βάρος , ο κίνδυνος μειώνεται εάν η έγκυος έχει πολύ καλή διατροφή, ή σταματάει το κάπνισμα πριν την 20η εβδομάδα κύησης.
Τα νεογέννητα με μικρό βάρος έχουν περισσότερη δυσκολία να σταθεροποιήσουν την θερμοκρασία τους και το ισοζύγιο των ηλεκτρολυτών. Δυσκολεύονται ν’ ανταποκριθούν στους ήχους ακόμα και στους μελωδικούς για αυτό είναι δύσκολο να τα ησυχάσει κανείς όταν κλαίνε.
Τα παιδιά των καπνιστών έχουν αυξημένη πιθανότητα να αρρωσταίνουν συχνά ιδιαίτερα από παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος, ωτίτιδες, ρινίτιδες, φαρυγγίτιδες αλλά και η πνευματική, η φυσική και η συναισθηματική ανάπτυξη αυτών καθυστερεί σε σύγκριση με την ανάπτυξη των παιδιών των μη καπνιστών. Τα παιδιά των καπνιστών σε σύγκριση με τα παιδιά των μη καπνιστριών έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν μαθησιακά προβλήματα και προβλήματα συμπεριφοράς στην παιδική ηλικία.
Στην ηλικία των επτά με ένδεκα ετών τα παιδιά των καπνιστριών υπολείπονται σε σωματική ανάπτυξη και έχουν σαφείς μαθησιακές δυσκολίες. Συνήθως αυτά τα παιδιά συνεχίζουν να είναι παθητικοί καπνιστές μέσα στην οικογένεια και έτσι οι επιπτώσεις του καπνού συσσωρεύονται, πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι και ο παιδικός καρκίνος είναι συχνότερος στα παιδιά των καπνιστών.
 
 
Οι επιπτώσεις του Διαβήτη Κύησης
 
Ο διαβήτης της κύησης είναι συχνός και συμβαίνει σε 4-8 % των κυήσεων. Κάθε έγκυος μπορεί να παρουσιάσει διαβήτη κύησης αλλά μερικές γυναίκες έχουν αυξημένο κίνδυνο.
 
Γνωστοί παράγοντες κινδύνου είναι:
Ηλικία άνω των 25 και ιδιαίτερα άνω των 35 χρόνων
Φυλή (λατίνοι, αφροαμερικάνοι)
Παχυσαρκία ή υπέρβαρο προ κύησης. Η παχυσαρκία σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας έχει σχεδόν τριπλασιαστεί τα τελευταία 30 χρόνια. Οι παχύσαρκες γυναίκες έχουν 4πλάσιο κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη κύησης, ενώ ο κίνδυνος σε αυτές με Δείκτη Μάζας Σώματος >40 είναι 9πλάσιος!
Υπερβολική αύξηση βάρους κατά τη διάρκεια της κύησης
Ιστορικό προηγούμενης κύησης με διαβήτη. Στις γυναίκες αυτές ο κίνδυνος αυξάνεται σε 30-80% σε επόμενη κύηση.
Ιστορικό προ-διαβήτη/ αντίστασης στην ινσουλίνη
Ιστορικό κύησης με νεογνό άνω των 4 κιλών
Ιστορικό ανεξήγητου εμβρυϊκού θανάτου
Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
Οικογενειακό ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη (γονείς ή αδέλφια) ή διαβήτη κύησης
 
Οι γυναίκες που έχουν αυτούς τους παράγοντες κίνδυνου παρουσιάζουν διαβήτη της κύησης σε ποσοστό έως και 14% Το αυξημένο σάκχαρο στις γυναίκες με διαβήτη κυήσεως μπορεί να επηρεάσει και τη μητέρα αλλά και το μωρό.
 
Οι πιο σημαντικές επιπτώσεις στη μωρό είναι:
Μεγάλη αύξηση του βάρους του. Η γλυκόζη περνά ελεύθερα τον πλακούντα αλλά όχι η ινσουλίνη της μητέρας. Έτσι το έμβρυο αναγκάζεται να αυξήσει την δική του παραγωγή ινσουλίνης. Αυτό οδηγεί στην αυξημένη πρόσληψη βάρους και εναπόθεση λίπους στο έμβρυο η οποία, αν υπερβεί κάποια όρια χαρακτηρίζεται ως έμβρυο μεγάλο για την ηλικία κύησης ή μακροσωμικό νεογνό (>4 κιλά βάρος τοκετού). Τα επίπεδα σακχάρου της μητέρας έχουν άμεση συσχέτιση με το βάρος του νεογνού.
Τα μεγάλα έμβρυα έχουν αυξημένο κίνδυνο για τραυματισμό και ασφυξία κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού γι’ αυτό και συχνά γίνεται επιλεκτική καισαρική τομή.
Υπογλυκαιμία αμέσως μετά τη γέννηση (λόγω της υπερπαραγωγής ινσουλίνης από το πάγκρεας του νεογνού)
Ίκτερος και αναπνευστική δυσκολία, καρδιομυοπάθεια, χαμηλό ασβέστιο και μαγνήσιο αν ο διαβήτης είναι ανεξέλεγκτος.
Αυξημένη συχνότητα εμβρυικού θανάτου
Αυξημένος κίνδυνος για παιδική και εφηβική παχυσαρκία και ανάπτυξη διαβήτη στην ενήλικο ζωή.
 
Οι πιο σημαντικές επιπτώσεις για τη μητέρα είναι:
Δυστοκία (δύσκολος τοκετός με αυξημένη συχνότητα τραυματισμού του νεογνού) ή ανάγκη για καισαρική τομή λόγω του μεγάλου μεγέθους του νεογνού
Πρόωρος τοκετός
Προεκλαμψία (αυξημένη αρτηριακή πίεση και κυκλοφορικές διαταραχές κατά τη διάρκεια της κύησης
Αυξημένος κίνδυνος για την ανάπτυξη διαβήτη σε μεγαλύτερη ηλικία
 
Φυσιολογικες τιμες σακχαρου στην εγκυμοσυνη
Το πρωί πριν το πρωινό: <95 mg/dl
Μια ώρα μετά τα γεύματα: <130 mg/dl
 
ΧΡΗΣΗ ΙΝΣΟΥΛΙΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ
Μερικές φορές τα επίπεδα του σακχάρου παραμένουν αυξημένα παρ’όλη τη διατροφή και άσκηση. Στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις η έγκυος θα χρειαστεί ινσουλίνη για τον έλεγχο του σακχάρου, σε συνδυασμό με διατροφή και άσκηση.
Η ινσουλίνη είναι πολύ ασφαλής για το έμβρυο. Πριν ξεκινήσετε ινσουλίνη θα πρέπει να συζητήσετε με το ιατρό σας περισσότερες λεπτομέρειες για τους τύπους της ινσουλίνης και τον τρόπο δράσης τους, πότε και πώς να την πάρετε, πώς να την διατηρείτε, πιθανές παρενέργειες όπως η υπογλυκαιμία.
 
ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑ
Μια πιθανή παρενέργεια της θεραπείας με ινσουλίνη είναι η υπογλυκαιμία, όταν δηλαδή το σάκχαρο του αίματος πέφτει σε επίπεδα χαμηλότερα από τα φυσιολογικά. Για τις γυναίκες με διαβήτη της κύησης που παίρνουν ινσουλίνη η υπογλυκαιμία ορίζεται ως το σάκχαρο κάτω από 60 mg/dl.
Πιθανά συμπτώματα λόγω υπογλυκαιμίας: ξαφνική εφίδρωση, τρέμουλο, αδυναμία, πονοκέφαλος, σύγχυση, ταχυκαρδία.
Πιθανές αιτίες : περισσότερη ινσουλίνη από όσο θα έπρεπε, καθυστέρηση στη λήψη του φαγητού μετά από την λήψη ινσουλίνης, κατανάλωση μικρότερης ποσότητας φαγητού ή έντονη άσκηση/δραστηριότητα.
Αν έχετε συμπτώματα υπογλυκαιμίας:
Ελέγξτε το σάκχαρο με τον μετρητή
Αν είναι <60, πάρτε 15 γρ. υδατάνθρακα όπως μια κούπα χυμό πορτοκάλι ή 3-4 ταμπλέτες γλυκόζης. Φροντίστε να έχετε πάντοτε στην τσάντα σας καραμέλες, ταμπλέτες γλυκόζης ή ένα μικρό χυμό.
Μετά από 15 λεπτά ελέγξτε το σάκχαρο πάλι να βεβαιωθείτε ότι έχει αρχίσει να ανεβαίνει.
Αν είναι ακόμα <60,παρτε άλλα 15 γρ υδατάνθρακα και επαναλάβετε την ίδια διαδικασία.
Αν έχετε συχνά επεισόδια υπογλυκαιμίας πρέπει να ενημερώσετε το ιατρό σας.
 
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ
Παρακολουθούμε τα σάκχαρα για τις πρώτες 2-3 ημέρες μετά τον τοκετό με ελεύθερη δίαιτα.
Αν είναι φυσιολογικά, σταματά ο καθημερινός έλεγχος σακχάρου και η διαβητική διατροφή.
6 με 8 εβδομάδες μετά τον τοκετό πρέπει να επαναλάβουμε μια καμπύλη σακχάρου (έλεγχος σακχάρου νηστείας και 2 ωρών μετά τη λήψη 75 γρ. γλυκόζης) για να επιβεβαιώσουμε ότι δεν παραμένει κάποια διαταραχή στον μεταβολισμό της γλυκόζης.
Αν το τεστ είναι φυσιολογικό τότε πρέπει να γίνεται έλεγχος του σακχάρου νηστείας (ή/και καμπύλη σακχάρου σε γυναίκες με αυξημένο κίνδυνο) στους 6 μήνες και κάθε χρόνο μετά, καθώς υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ανάπτυξης διαβήτη τύπου 2 στα επόμενα χρόνια.
 
Οι γυναίκες που:
χρειάστηκαν ινσουλίνη κατά την διάρκεια της κύησης ή
διαγνώσθηκαν με διαβήτη κύησης πριν τις 25 εβδομάδες της εγκυμοσύνης ή
είχαν διαβήτη κύησης και σε δεύτερη κύηση
έχουν έως και 50% πιθανότητα ανάπτυξης ΣΔ τύπου 2 στα πρώτα 5 χρόνια μετά την εγκυμοσύνη. Η αύξηση βάρους κατά 5 κιλά μετά τον τοκετό διπλασιάζει τον κίνδυνο για ανάπτυξη διαβήτη.
 
 
Θρομβοφιλία και Κύηση
 
Η θρομβοφιλία δεν είναι μια σπάνια νόσος, εφόσον εμφανίζεται σε 1 στους 15 ανθρώπους, ενώ από μοριακές αναλύσεις αποδείχτηκε πως από θρομβοφιλία πάσχει 1 στους 7 Έλληνες.
Η θρομβοφιλία μπορεί να είναι κληρονομική (διαγιγνώσκεται εύκολα), αλλά και επίκτητη, καθώς μπορεί να προκύψει από διάφορες καταστάσεις (διαβήτης, καρκίνος, παχυσαρκία, έμφραγμα μυοκαρδίου, ακινησία,εγκυμοσύνη).
Η παρουσία θρομβοφιλίας πολλαπλασιάζει τους κινδύνους φλεβικής θρόμβωσης, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, καρδιάκού επεισοδίου και επιπλοκών της κύησης (αποκόλληση πλακούντα, τοξιναιμία, διάχυτη ενδαγγειακή πήξη, πρώιμες αποβολές, ενδομήτριος θάνατος, προωρότητα, ελλειποβαρή νεογνά) από 10 έως 100 φορές, ανάλογα με τον τύπο θρομβοφιλίας και τους εξωτερικούς επιβαρυντικούς παράγοντες (υπέρβαροι, κύηση, λήψη ορμονών, κάπνισμα, ακινησία). Η εγκυμοσύνη χαρακτηρίζεται από μια κατάσταση υπερπηκτικότητας οφειλόμενη ίσως στη δράση των οιστρογόνων. Συγκεκριμένα έχουμε: α) αύξηση των επιπέδων των προπηκτικών παραγόντων, β) μείωση των επιπέδων των φυσιολογικών αντιπηκτικών παραγόντων και γ) μείωση της ινωδόλυσης. Αυτές οι αλλαγές σκοπό έχουν να προστατέψουν την έγκυο από σοβαρή αιμορραγία κατά τη διάρκεια του τοκετού.
Αυτές οι φυσιολογικές αλλαγές περιορίζουν την απώλεια αίματος κατά αφαίρεση του πλακούντα στον τοκετό. Ωστόσο, συμβάλλουν και στον αυξημένο κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης, που παρουσιάζουν γυναίκες με θρομβοφιλία. Έχει υποστηριχθεί από μελέτες ότι οι καθ’ έξιν αποβολές αντιπροσωπεύουν μια υπερβολική αιμοστατική αντίδραση στην εγκυμοσύνη, οδηγώντας σε απώλεια του εμβρύου. Εκτός από επαναλαμβανόμενες αποβολές, η θρομβοφιλία μπορεί να προκαλέσει τα ακόλουθα σε μια έγκυο γυναίκα:
Αποτυχία στην εμφύτευση, όπου στην περίπτωση αυτή δε μιλάμε πλέον για εγκυμοσύνη
Σοβαρή προεκλαμψία 1
Ενδομήτριο καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου(IUGR)
Ολιγάμνιο
Αποκόλληση πλακούντα
Ανεξήγητο εμβρυϊκό θάνατο ενδομήτρια
Θρομβοφλεβίτιδα
Αυτό δε σημαίνει ότι όταν σε μία γυναίκα διαγνωστεί θρομβοφιλία κατά την εγκυμοσύνη της, θα έχει προβληματική κύηση ή θα χάσει το μωρό της.
 
Αντιμετώπιση θρομβοφιλίας στην εγκυμοσύνη
Αν είστε έγκυος ή κάποιος κοντινός συγγενής σας πάσχει από θρομβοφιλία και αν υπάρχει ιστορικό επιπλοκών εγκυμοσύνης (προεκλαμψία, αποκόλληση πλακούντα, ελλιπής εμβρυακή ανάπτυξη, πρόωρος τοκετός)συνιστάται να κάνετε θρομβοφιλικό έλεγχο και φαρμακευτική αντιπηκτική αγωγή, ανάλογα με την περίπτωση. Η κλασική ηπαρίνη και οι ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους δεν περνούν μέσα στον πλακούντα, οπότε θεωρούνται ασφαλείς για το έμβρυο και αποτελεσματικές στη θεραπεία και στην προφύλαξη από θρομβοεμβολικά επεισόδια κατά την κύηση.
Σε περίπτωση τυχαίας εύρεσης κάποιου τύπου θρομβοφιλίας, απαιτείται παρακολούθηση εφόρου ζωής, με ή χωρίς τη χρήση αντιπηκτικών φαρμάκων.
Η Διατροφή στην Εγκυμοσύνη
 
Το διαιτολόγιο της εγκύου κατά κανόνα είναι ελεύθερο, μπορεί να τρώει οτιδήποτε θελήσει, πάντα με μέτρο αλλά και έχοντας υπόψη τις παρακάτω βασικές αρχές :
Τρώτε τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες (λεύκωμα) και βιταμίνες. Να αποφεύγετε τροφές πλούσιες σε λίπη και αλάτι. Μακρυά από αλλαντικά, παστά, καρυκεύματα !
Δώστε βάση στην πρόσληψη τροφών στο τρίτο τρίμηνο. Σε αυτό το έμβρυο αναπτύσσεται ταχύτατα (ζυγίζει 1500gr στον 7ο μήνα, 2400gr στον 8ο και 3400gr στον 9ο). Η λήψη σε αυτό το τρίμηνο 4 έως 7 κιλών από την έγκυο είναι επιβεβλημένη.
Δεν υπάρχουν ιδιαίτερα αυξημένες ανάγκες στους πρώτους πέντε μήνες. Εδώ η προσοχή στην αποφυγή υπερβολικής πρόσληψης τροφής επιβάλλεται αν η έγκυος δεν θέλει να αλλάξει σημαντικά το σώμα της.
Η ημερήσια πρόσληψη σας και το βάρος που θα πάρετε, θα πρέπει να είναι δυσανάλογα προσαρμοσμένο με τον δείκτη μάζας σώματος σας (Body Mass Index = BMI). ‘Έτσι, γυναίκες που έχουν ασθενικό δείκτη μάζας σώματος θα πρέπει να παίρνουν περισσότερες θερμίδες.
Αν έχετε ασθενικό BMI πάρτε 10-15% περισσότερες θερμίδες.
Αν έχετε φυσιολογικό BMI πάρτε αυτό που πρέπει, όχι παραπάνω. Επιλέξτε το ελάχιστο προτεινόμενο βάρος.
Αν έχετε ελαφρά υπέρβαρο BMI πάρτε 10-20% λιγότερες θερμίδες χωρίς να μειώσετε τις αναγκαίες πρωτεΐνες. Προσπαθήστε για το ελάχιστο προτεινόμενο βάρος.
Αν είστε στον υπέρβαρο δείκτη BMI τότε δίαιτα με 30-40% λιγότερες θερμίδες αλλά, όλες τις απαιτούμενες πρωτεΐνες. Προσπαθήστε για το ελάχιστο προτεινόμενο βάρος.
Όμως, εμπειρικά τα υπέρβαρα άτομα συνήθως έχουν μειωμένο μεταβολισμό ή συνηθίζουν την αυξημένη πρόσληψη τροφής, ενώ το αντίθετο συμβαίνει στα ασθενικά άτομα. ‘Έτσι, σας συμβουλεύουμε να τροποποιήσετε την ημερήσια πρόσληψη σας ανάλογα με την σωματική σας κατάσταση και το τρίμηνο κύησης σας, ώστε οι αυξημένης μάζας σώματος έγκυες να διατηρήσουν το ελάχιστο δυνατό βάρος σώματος. ΠΡΟΣΟΧΗ: απαραίτητη η ημερήσια πρόσληψη των αναγκαίων πρωτεϊνών. Εδώ μην κάνετε έκπτωση. Έκπτωση στα γλυκά, στα παγωτά, τις κρέμες και παχιά τυριά καθώς και στα πολλά φρούτα και αποφεύγετε τα αναψυκτικά.
 
ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΓΙΑ ΣΙΔΗΡΟ
Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι οι ημερήσιες σας ανάγκες σε σίδηρο στην αρχή της κύησης σας είναι περίπου 15-20mg την ημέρα και μετά τον 5ο μήνα ξεπερνά τα 27mg την ημέρα ώστε να καλύψει και τις ανάγκες του εμβρύου σας. Έτσι η πρόσληψη σας θα πρέπει να είναι ανάλογη. Εδώ όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά από το ασβέστιο.
Η πλουσιότερη τροφή σε σίδηρο είναι το συκώτι βοοειδών με ποσότητα ανά 100gr μόνο 14mg στοιχειακού σιδήρου και ακολουθεί το σπανάκι με 2,4mg στοιχειακού σιδήρου στα 100gr ωμής τροφής. Έτσι καταλαβαίνετε ότι ο μόνος τρόπος συμπλήρωσης είναι τα φαρμακευτικά σκευάσματα τα οποία έχουν ανά χάπι από 80 έως 100mg στοιχειακού σιδήρου. Τα κρέατα και εδώ δεν προσφέρονται για διατροφική υποστήριξη σε σίδηρο γιατί έχουν μόνο 1,5 έως 1,8mg στοιχειακού σιδήρου.
Επιπλέον πρέπει να γνωρίζετε ότι το συκώτι έχει μεγάλη συγκέντρωση σε βιταμίνη Α με περιεκτικότητα 40.000IU ανά 100gr ωμής τροφής. Δεδομένου ότι η ημερήσιες ανάγκες σε βιταμίνη Α είναι 5.000IU και το μέγιστο επιτερεπτό όριο λήψης οι 25.000IU, γίνεται αντιληπτό ότι αν προσπαθήσει κάποιος να υποστηρίξει διατροφικά την έγκυο με συκώτι προκαλεί υπερβιταμίνωση Α με κίνδυνο την τερατογένεση του εμβρύου με κύριες εκδηλώσεις την υδρονέφρωση, λυκόστωμα και συνδακτυλία. Επικίνδυνες δόσεις είναι αυτές που ξεπερνάνε τις 100.000IU λήψης την ημέρα.
Επιθυμητές βασικές τροφές πλούσιες σε σίδηρο είναι οι παρακάτω
Κρέας μοσχαρίσιο που περιέχει σίδηρο 1,8mg ανά 100 gr ωμής τροφής
Όσπρια γενικά που περιέχει σίδηρο 5,0mg ανά 100 gr ωμής τροφής
Σπανάκι που περιέχει σίδηρο 2,4mg ανά 100 gr ωμής τροφής
Αυγό κότας ένα που περιέχει σίδηρο 2,4mg το ένα αυγό • Γαλοπούλα που περιέχει σίδηρο 2,2mg ανά 100 gr ωμής τροφής
Ψάρια άπαχα που περιέχουν σίδηρο 1,0mg ανά 100 gr ωμής τροφής
Κοτόπουλο που περιέχει σίδηρο 0,9mg ανά 100 gr ωμής τροφής
Τυριά φέτα γενικά που περιέχουν σίδηρο 0,4mg ανά 100 gr ωμής τροφής
Για την ενημέρωση σας τα φάρμακα που θα πάρετε έχουν σε σίδηρο : - βιταμίνες κύησης : σίδηρο 15mg ανά ταμπλέτα - θειικός σίδηρος : σίδηρο 80mg ανά χάπι
 
ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΓΚΥΟΥ
Λιπαρά: Η πρόσληψη τροφών με πολυακόρεστα λιπαρά οξέα και κυρίως τα Ω-3 λιπαρά, μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στη διάπλαση του νευρικού ιστού στο έμβρυο και ιδίως την περίοδο της οργανογένεσης. Αναφέρεται επίσης ότι υπάρχει μια ελαφρά μείωση στην συχνότητα των πρόωρων τοκετών. Πολυακόρεστα λιπαρά οξέα με ικανοποιητική περιεκτικότητα σε Ω-3 λιπαρά, υψηλό ποσοστό σε πρωτεΐνες και με πολλές ευεργετικές θρεπτικές ουσίες έχουν τα ψάρια και τα άλλα θαλασσινά, τα φυτικά έλαια όπως αυτά των ξηρών καρπών και το ηλιέλαιο.
Βιταμίνες: Η χρήση υπερβολικών συμπληρωμάτων βιταμινών των ελεύθερα πωλουμένων φαρμάκων χωρίς ιατρικό έλεγχο και συμβουλή, οδήγησε σε πολυάριθμες περιπτώσεις κρουσμάτων τοξικότητας της βιταμίνης ή του ανόργανου συστατικού. Συγκεκριμένες ουσίες προσδιορίζονται ως δυνητικά τοξικές όταν λαμβάνονται σε μεγάλες ποσότητες περιλαμβάνουν τον σίδηρο, το σελήνιο, την βιταμίνη Α (> 10.000 διεθνείς μονάδες ανά ημέρα μπορεί να αποβεί τερατογόνος) και τη βιταμίνη D (η οποία μπορεί να προκαλέσει υπερασβεστιαιμία).
Στον παρακάτω πίνακα αναγράφεται ενδεικτικά η περιεκτικότητα των τροφών (σε ωμή μορφή) σε βιταμίνη Α εκφρασμένη σε διενείς μονάδες για την ενημέρωση σας:
 
 
Βακτηρίδια και μικροοργανισμοί: Οι τροφές, αρκετά συχνά, είναι φορείς μικροοργανισμών και βακτηριδίων και πολλές φορές αυτές οι λοιμώξεις προκαλούν τερατογένεση στο έμβρυο ή κακή έκβαση της εγκυμοσύνης, όπως για παράδειγμα η λιστέρια και το τοξόπλασμα. Γι΄αυτούς τους λόγους η έγκυος θα πρέπει να ακολουθεί τους παρακάτω κανόνες μαγειρικής και διατροφικής συμπεριφοράς:
Μην πίνετε γάλα μη παστεριωμένο ή τα τρόφιμα που περιέχουν γάλα μη παστεριωμένο
Πλένετε επιμελώς τα νωπά λαχανικά πριν το φαγητό
Το βράσιμο του κρέατος ή των λαχανικών να γίνεται σε περισσότερο από 66 βαθμούς C
Η κατάψυξη για τα βοοειδή να γίνεται σε -12 βαθμούς C για 24 ώρες
Διατηρείστε τη θερμοκρασία της συντήρησης του ψυγείου στους 4.4ºC ή χαμηλότερα και τον καταψύκτη στους -17.8ºC ή χαμηλότερα
Τρώτε το ταχύτερο προψημένα, αναλώσιμα ή έτοιμα προς κατανάλωση τρόφιμα μετά το άνοιγμα τους.
Να διατηρείτε το ωμό κρέας, τα ψάρια και τα πουλερικά, ξεχωριστά από τα άλλα τρόφιμα που δεν είναι μαγειρεμένα, καθώς και από τα μαγειρεμένα τρόφιμα και έτοιμα προς κατανάλωση τρόφιμα.
Πλένετε τα χέρια σας, τα μαχαίρια και τους πίνακες κοπής μετά από την χρήση τους με άψητες ζωικές τροφές
Μαγειρεύετε διεξοδικά πρώτης ύλης τροφές ζωικής προέλευσης σε ασφαλή θερμοκρασία:
βοοειδή σε 71ºC
κοτόπουλα σε 77ºC
γαλοπούλα σε 82ºC
χοιρινό σε 71ºC
Μη τρώτε προσυσκευασμένες σαλάτες που περιέχουν ζαμπόν, κοτόπουλο, αυγά, τόνο ή θαλασσινά.
Μη τρώτε γενικά αλλαντικά όπως hot dogs, παστά ή καπνιστά κρέατα, μπολόνια ή άλλα κρέατα ντελικατέσεν και ωμά κρέατα, εκτός εάν αυτά τα ψήσετε στον ατμό και αποφύγετε τη χρήση φούρνων μικροκυμάτων για αναθέρμανση για το κρέας αυτό, αφού είναι δυνατό να παρουσιαστεί ανομοιόμορφο μαγείρεμα με διατήρηση μολυσματικών εστιών
Μη τρώτε μαλακά τυριά όπως, Brie, Camembert, μπλε τυριά, συμπεριλαμβανομένης και της Ελληνικής «φέτας», εκτός αν είναι βέβαιο και έχουν ετικέτες ότι σαφώς έχουν παρασκευαστεί από παστεριωμένο γάλα.
Να αποφεύγεται η μόλυνση των επιφανειών προετοιμασίας μαγειρέματος (πάγκος κουζίνας), των σκευών και τροφίμων με ζωμούς και υγρά από συσκευασίες που περιέχουν αλλαντικά, ωμά κρέατα, παστά κρέατα, ωμό κοτόπουλο, γαλοπούλα ή θαλασσινά. Επίσης, το πλύσιμο των επιφανειών και των χεριών είναι επίσης σημαντικό αμέσως μετά το χειρισμό ενός από τα προϊόντα αυτά.

ΗΡΩΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 67, Πειραιάς 18536 / Πειραιάς
Τηλέφωνο: 2104184045